Alþjóðlegt plastmengunareftirlit er komið á nýtt stig
Skildu eftir skilaboð
Plastframleiðsla hefur aukist úr 2 milljónum tonna árið 1950 í 348 milljónir tonna árið 2017, sem gerir það að 522,6 milljarða dala iðnaði á heimsvísu sem gert er ráð fyrir að tvöfaldast í afkastagetu árið 2040.
Framleiðsla, notkun og óviðeigandi förgun plasts hefur þegar hrikaleg áhrif á þrefaldar plánetukreppur loftslagsbreytinga, líffræðilegrar fjölbreytni og mengunar. Í kjölfar nýrrar lungnabólgufaraldurs vegna kórónuveirunnar hefur notkun hlífðarbúnaðar (td grímur, hlífðarfatnaður o.s.frv.), einnota plasts o.s.frv. aukið framleiðslu plastúrgangs til muna.
Bakgrunnur um alþjóðlega plastmengun
Sem stendur eru plastmengunarvandamál í heiminum aðallega sjávarsorp og örplastmengun. Fjöldaframleiðsla og notkun einnota plastvara gerir plastmengun sífellt alvarlegri.
Örplast vísar til plastbrota sem eru minna en 5 mm í þvermál, sem eru umhverfisþróun plasts og mengunarvaldar fyrir forvarnir og meðhöndlun plasts. Strax árið 2004 settu Thompson o.fl. frá Plymouth-háskóla fram hugtakið „örplast“ í tímaritinu Science í fyrsta skipti og fólk fór smám saman að veita örplasti í sjónum athygli. Venjulegt plast brotnar oft ekki niður á sameindastig, en getur brotnað niður í náttúrulegu umhverfi, myndað plastbrot og jafnvel örplast. Sumar plastvörur, eins og snyrtivörur, nota plastperlur sem dreifiefni og þessar perlur eru einnig mikilvæg uppspretta örplasts í vatni. Auk þess munu aukefni í plastvörum, sem sum hver eru efni sem hafa eitruð og skaðleg áhrif, einnig losna í náttúrunni og valda á endanum vatns- og jarðvegsmengun. Þær renna í ár og höf og brotna niður í enn smærri agnir, sem veldur örplastmengun sjávar, sem hefur alvarleg áhrif á lífríki sjávar. Örplast getur líka safnast fyrir í mönnum eftir að það borðar fisk sem er mengaður af því og hefur skaðleg áhrif.

Hnattræn plaststjórn er að stuðla að framkvæmd ýmissa stjórnarráðstafana í gegnum viðeigandi alþjóðlega samþykktir Sameinuðu þjóðanna. Í gegnum aðildarríki SÞ og alþjóðleg félagasamtök til að skapa andrúmsloft, með vettvangi SÞ eða sérstofnunar til að innleiða smám saman nýja plastsáttmálann til að efla og móta ferlið.

Í október 2015 samþykkti 70. fundur Allsherjarþings Sameinuðu þjóðanna 2030 Dagskrá um sjálfbæra þróun sem lögð var til á leiðtogafundi Sameinuðu þjóðanna um sjálfbæra þróun, þar sem 14. markmiðið -- "Verndun og sjálfbær nýting hafs og sjávarauðlinda til sjálfbærrar þróunar" kallar á forvarnir og verulegri mengun hafsins með því að draga úr alls konar mengun 205. frá starfsemi á landi, einkum, gefur skýrt heildarmarkmið til að takast á við rusl úr sjó og örplasti, en SDGS 6, 11 og 12 tengjast öll örplasti í hafinu.
Stuðningur við frekari eflingu á vísindalegum og tæknilegum bakgrunni Umhverfisþings Sameinuðu þjóðanna, kom umræðuefnið plastmengun sjávar í fyrsta skipti fram í ályktun 71. þings Umhverfisþings Sameinuðu þjóðanna í júlí 2017 -- „Our Oceans, Our Future: Call for action, and put forward to promote the prevention of the sustainable of waste and adopting as long aspeture and adopting as long as possible Þrjár-þættar nálgun: draga úr, endurnýta og endurvinna, þar á meðal að hvetja til markaðstengdra lausna og draga úr úrgangi, bæta umhverfisvæna úrgangsstjórnun og förgun og endurvinnslukerfi, þróunarmöguleika, svo sem hægt er að endurnýta eða endurvinna vörur, Eða niðurbrjótanlegar vörur við náttúrulegar aðstæður.
Í gegnum umhverfisþing Sameinuðu þjóðanna um alþjóðleg plaststjórnunarmál ályktunarinnar er mikilvægi plastmengunar smám saman að aukast. Plastmengun hefur reynst frá umhverfisráðstefnu Sameinuðu þjóðanna til allsherjarþings Sameinuðu þjóðanna, síðan rædd á umhverfisráðstefnu Sameinuðu þjóðanna, og síðan í umfjöllun Allsherjarþings Sameinuðu þjóðanna, sem sýnir botn-upp, frá toppi til botns.
2
Ferli undir umhverfisþingi Sameinuðu þjóðanna
Helsti drifkrafturinn fyrir alþjóðlegt plastmengunareftirlit er Umhverfisstofnun Sameinuðu þjóðanna (UNEP), en skrifstofa hennar, Umhverfisþing Sameinuðu þjóðanna (UNEA), er aðalákvarðanatöku-vettvangur hagsmunaaðila til að vinna saman að því að takast á við plastmengun í heiminum. Í febrúar 2014 hélt Umhverfisstofnun Sameinuðu þjóðanna (UNEP) stofnun sína fyrstu ráðstefnu Sameinuðu þjóðanna um umhverfismál, þingið samþykkti "I / 6 um hafið og úrlausn örplastsorps", til að viðurkenna uppruna vandamálsins af örplasti, eiginleika, áhrif og ætti að bregðast við tímanlega, lagði áherslu á mikilvægi varúðarreglunnar og skaðsemi óviðeigandi meðhöndlunar eða ráðstafanir eru ekki gerðar.
Í maí 2016 samþykkti annað fundur Umhverfisþings Sameinuðu þjóðanna ályktun II/11 um sjávarrusl og örplast, með heildarmarkmið 2030 dagskrár sjálfbærrar þróunar að leiðarljósi, þar sem viðurkennt var alvarleika vandans, þörfina fyrir alþjóðleg viðbrögð byggð á lífsferilsnálgun vöru og nauðsyn þess að huga að svæðisbundnum mun.
Í desember 2017 samþykkti þriðji ÞING Umhverfisráðstefnu Sameinuðu þjóðanna ályktun III/7 um sjávarsorp og örplast, í samræmi við meginreglur ályktunar ALMENNINGAþingsins og með frekari athugun á ítarlegri útfærslu, og ákvað að boða til opins -sérfræðingahópsfundar ef úrræði eru fyrir hendi. Frekari endurskoðun á hindrunum og valkostum við stjórnun sjávarplastúrgangs og örplasts úr öllum áttum, sérstaklega land-uppsprettum. Það kallar einnig á áhrif framleiðslu- og neyslumynsturs á hegðun og hvetur lönd til að draga úr óþarfa framleiðslu og notkun á plasti og uppfylla sjálfstæðar skuldbindingar sínar. Þetta hjálpaði til við að breyta áherslum 72. (2017), 73. (2018) og 74. (2019) ÞINGA allsherjarþings Sameinuðu þjóðanna frá mótun þjóðhagshugmynda yfir í framkvæmd áþreifanlegra aðgerða, með ályktunum í sátt við náttúruna sem staðfesta mikilvægi grundvallarbreytinga á því hvernig samfélög ná fram sjálfbærri alþjóðlegri þróun og neyslu. Og að öll lönd ættu að stuðla að sjálfbærum neyslumynstri og framleiðslu.
Í mars 2019 lagði fjórða fundur Umhverfisþings Sameinuðu þjóðanna fram tvær ályktanir um alþjóðlegt plaststjórnun í fyrsta skipti, þar sem samþykkt var ályktun IV/6 um rusl úr sjó og örplast og Ályktun IV/9 um einnota-plast. IV/6 Ákveður að framlengja umboð AD Hoc opna-sérfræðingahópsins um sjávarrusl og örplast sem UNEA-3 stofnaði til UNEA-5. Ákvörðunin um einnota-plast var sérstaklega bætt við í viðurkenningu á því að mjög lítið hlutfall af einnota-plasti sem framleitt er er endurunnið og að megnið af plastinu endar á urðunarstöðum, urðunarstöðum og umhverfinu. Ályktunin hvetur til nýstárlegra aðferða til að koma í veg fyrir og hafa eftirlit með plastmengun út frá lífsferlissjónarmiði, svo sem innleiðingu á auknum framleiðendaábyrgðarkerfum og endurgreiðslukerfum innlána. Þann 21. desember 2020 samþykkti 75. ályktun allsherjarþings Sameinuðu þjóðanna „á grundvelli < > í dagskrá 21. aldar með sjálfbærri neyslu og framleiðsluaðferðum eins og framkvæmd < 2030 > á dagskrá sjálfbærrar þróunar, sem einnig tekur þátt í umræðuefninu sjávarúrgangi, plasti og plasti, og viðurkenndi að tengslin milli sjálfbærrar endurnýtingar og neyslu á plasti og tengslin milli sjálfbærrar endurnýtingar og neyslu til að draga úr plastúrgangi frekar. og endurvinna plast Í ljósi þess hve lítið hlutfall einnota plastvara er endurunnið á fjórða þingi Umhverfisráðstefnu Sameinuðu þjóðanna, voru settar fram mótvægisráðstafanir stjórnenda og nýstárlegar aðferðir notaðar til að takast á við alls kyns plastúrgang, þar með talið sjávarplastúrgang.
Á fimmta enduruppteknu þingi Umhverfisþings Sameinuðu þjóðanna, sem haldið var frá 28. febrúar til 2. mars 2022, var samþykkt ályktunin „Ending Plastic Pollution: Towards an international legally binding instrument“. Lögð var áhersla á þörfina fyrir frekari alþjóðlegar aðgerðir til að þróa lagalega bindandi alþjóðlegan gerning um plastmengun í lífríki sjávar. Og bað framkvæmdastjórann um að kalla saman milliríkjasamninganefnd til að hefja störf sín á seinni hluta árs 2022, með það að markmiði að ljúka störfum fyrir árslok 2024. Nýi alþjóðlegi gerningurinn einbeitti sér að getu-uppbyggingu sem og tæknilegri og fjárhagslegri aðstoð og lagði áherslu á að hún byggðist á samþættri nálgun við heildarlífsferil plasts og sjálfboðavinnu. Að auki var í ályktunum fyrri umhverfisþinga Sameinuðu þjóðanna einnig lögð áhersla á viðleitni til að stuðla að sjálfbærri framleiðslu og neyslu á plasti og framfarir í innleiðingu reglubundinna matstækja.
Umhverfisþing Sameinuðu þjóðanna hefur náð miklum árangri á sviði alþjóðlegrar plaststjórnar. Inger Andersen, framkvæmdastjóri Umhverfisstofnunar Sameinuðu þjóðanna (UNEP), lýsti yfir djúpum væntingum til framtíðarþróunar nýja plastsáttmálans á fimmta þingi umhverfisþings Sameinuðu þjóðanna. Hún sagði á ráðstefnunni að þetta yrði mikilvægasti alþjóðlegi marghliða umhverfissáttmálinn frá Parísarsamkomulaginu.
Hefðbundin samantekt og smíði á stafrænu rekjanleikakerfi fyrir endurvinnslu og endurvinnslu sjávarplasts Rekjanleikamatskröfur og kröfur um rekjanleika eftir-neyslu endurunnar plasts (PCR) rekjanleikamatskröfur á vegum CPRRA tækninefndar um varnir og varnir gegn mengun sjávar hafa verið í fullum gangi:
3
Ferli samkvæmt alþjóðlegum marghliða umhverfissamningum
Núverandi marghliða umhverfissamningar sem tengjast alheimsstjórnun plasts innihalda aðallega eftirfarandi þrjá: Basel-samningurinn um eftirlit með flutningi hættulegra úrgangs yfir landamæri og förgun þeirra (hér á eftir nefndur Basel-samningurinn), sem miðar að því að hafa eftirlit með milliríkjaviðskiptum með plastúrgang og stuðla að umhverfisvænni förgun; Alþjóðlegur samningur á vegum Alþjóðasiglingamálastofnunarinnar (IMO), sem ber að mestu ábyrgð á meðhöndlun plastúrgangs sem tengist siglingum til að koma í veg fyrir mengun sjávar; Stokkhólmssamningurinn um þrávirk lífræn efni (HÉR eftir nefndur Stokkhólmssamningurinn) miðar að því að vernda heilsu manna gegn plasti, með áherslu á örplast eða aukefni í plasti, sem og mengunarvarnir og eftirlit með umhverfisþolnu plasti. Ekkert af meginmarkmiðum þessara samþykkta tekur hins vegar beint á alþjóðlegum plastmengunarvanda og enn skortir alþjóðlega samninga um að taka á plastmengun markvisst.
Strax í desember 1972 var samningur um varnir gegn mengun sjávar af völdum losunar úrgangs og annarra efna (einnig þekktur sem Lundúnasamningurinn frá 1972) undirritaður innan ramma IMO. Viðaukarnir þrír við samninginn kveða á um hvort um sig efni sem bannað er að losa í sjóinn, efni sem krefjast sérstaks leyfis og efni sem krefjast almenns leyfis til losunar. Á grundvelli þessa hefur bókun 1996 við samninginn um varnir gegn mengun hafsins með losun úrgangs og annarra efna frá nóvember 1996 hert reglur um efni sem leyfilegt er að losa sig við, það er nefnilega eingöngu heimilt að losa efni sem eru sérstaklega skráð í viðaukanum og efni sem ekki eru skráð eru bönnuð. Að auki, í nóvember 1973, mótaði imo alþjóðasamþykktina um varnir gegn mengun frá skipum sem byggir á alþjóðasamþykktinni frá 1954 um olíumengun á sjó, viðauka III og V sem báðir kveða á um að koma í veg fyrir mengun sjávarplastmengunar. Auk þess eru í viðauka við breytinguna frá 2016 nánari ákvæði og kröfur um flokkun, losun og skráningu skipaúrgangs auk þess sem sett hefur verið upp „sorpskrá“ fyrir eftirlit og eftirlit. Í október 2018 samþykkti Alþjóðasiglingamálastofnunin aðgerðaáætlun um að meðhöndla plastúrgang frá skipum til að gera ráðstafanir til að draga úr plastmengun sjávar frá skipum.
Endurskoðun viðaukans við Basel-samþykktina í maí 2019 er tímamótaviðburður í hnattrænni plaststjórnun, sem markar tilkomu stjórnunarefnis sem er sérstaklega beint að plastúrgangi í gegnum alþjóðalög. Basel-samþykktin felur í sér langflest plastúrgang, þar með talið ó-endurvinnanlegur og mengaður plastúrgangur, undir eftirliti samningsins, þ.e. viðauka II og VIII, og það litla magn af hreinum plastúrgangi sem skráð er í viðauka IX eykur kröfuna um umhverfisvæna endurvinnslu.
Velkomin til að taka þátt í "Plastic Recycling Industry Research" skiptihópnum: ýttu lengi til að auðkenna qr kóðann hér að neðan og yingke, Yingtuo, Costar, Veolia Huafei, Jinhui, Kemao Environment, Xavier, Luhai Environmental Protection, Mitsubishi Chemical, Ningbo Daihatsu og önnur aðildarfyrirtæki til að ná samskiptum{,0}
4
Ferlar annarra alþjóðastofnana
Síðan 2018 hefur WWF hleypt af stokkunum „No Plastic in Nature“ verkefni sínu um allan heim. Eftir meira en þriggja ára alþjóðlegt starf hefur WWF verið sannfært um að nýr lagalega bindandi alþjóðlegur sáttmáli sé áhrifaríkasta leiðin til að takast á við plastmengun í hafinu. Skýrslan gaf út í febrúar 2022 áhrif plastmengunar á líffræðilegan fjölbreytileika og benti einnig á að ef ekki væri nú gripið til aðgerða á heimsvísu til að draga úr plastframleiðslu og -notkun, mun plastmengun sjávar fjórfaldast árið 2050, sem haldinn var í mars 2022, fimmti fundur ráðstefnu Sameinuðu þjóðanna um endurgerð lofthjúps í umhverfinu hefur gegnt mikilvægu kynningarhlutverki.
Í apríl 2019 hvatti norræna ráðherrayfirlýsingin til alþjóðlegs samkomulags um að berjast gegn plastúrgangi og örplasti í hafinu, sem hvatti „áhugasama aðila til að taka þátt í ákallinu um nýjan alþjóðlegan samning og taka virkan þátt í AD hoc opnum-sérfræðingahópi sem Umhverfisþing Sameinuðu þjóðanna stofnaði. Í júlí sama ár undirstrikaði Jóhannesaryfirlýsing Karíbahafsbandalagsins (CARICOM) brýna þörf fyrir alþjóðlegt samkomulag til að taka á plast- og örplastmengun. Í Durban-yfirlýsingunni um aðgerðir fyrir umhverfislega sjálfbærni og velmegun í Afríku, sem samþykkt var á 17. afrísku ráðherraráðstefnunni um umhverfismál (AMCEN) í nóvember, kom fram að "Við erum staðráðin í að styðja alþjóðlegar aðgerðir til að takast á við plastmengun, sem krefst frekari vinnu til að taka skilvirkari þátt í alþjóðlegum stjórnarháttum sem tengjast plastmengun og nýjum samningi um styrkingu plastmengunar, þar á meðal alþjóðlegum samningum um styrkingu á plastmengun.
Í mars 2020 segir í nýrri aðgerðaáætlun ESB um hringhagkerfi að "Framkvæmdastjórn ESB muni leiða viðleitni á alþjóðlegum vettvangi til að gera alþjóðlegan plastsamning og stuðla að hringlaga hagkerfisnálgun á plasti í ESB".

- 3 -
Heitur reitur gegn plastmengun á heimsvísu
1
Staðsetning plastsamþykkta
Í september 2021 lögðu Perú og Rúanda, ásamt meira en 30 löndum, tillögu um lagalega bindandi alþjóðlegan gerning um plastmengun fyrir Umhverfisþing Sameinuðu þjóðanna, þar sem lagt var til að stofnuð yrði milliríkjasamninganefnd (INC) til að mynda lagalega bindandi alþjóðlegan gerning út frá sjónarhóli alls lífsferilsstjórnunar plasts. Í október 2021 lagði Japan fram tillögu að alþjóðlegum lagagerningi um plastmengun sjávar, þar sem lagt var til að gildissvið tækisins yrði takmarkað við stjórnun á plastmengun sjávar. Í janúar 2022 lagði Indland fram tillögu um ramma til að bregðast við mengun frá plasti, þar á meðal einnota-plasti, þar sem lagt var til að málefni plastmengunar ætti að einbeita sér að frjálsum aðgerðum aðildarríkja og bæta við frjálsum aðgerðum alþjóðasamfélagsins. Þetta mál var rætt ítarlega á fimmta þingi Umhverfisþings Sameinuðu þjóðanna. Þótt undir sterkri kröfu tugir landa og svæða eins og Evrópusambandsins samþykkti fundurinn loksins ákvörðunina um að hefja INC, en tilgangur og áhersla samningsins verður enn í brennidepli síðari umræðunnar.

2
Ákvörðun um eðli plastsamnings
Á fimmta þingi Umhverfisþings Sameinuðu þjóðanna var fjallað um eðli fyrirhugaðrar samþykktar, þ.e. lagalega bindandi þætti sáttmálans. Hvort nýi sáttmálinn ætti að vera lagalega bindandi, sjálfviljugur eins og Parísarsamkomulagið, eða blanda af hvoru tveggja.
Rússar hafa mótmælt tillögu Bandaríkjanna um að milliríkjasamninganefndin íhugi „lagalega bindandi og ó{0}}bindandi skuldbindingar“ þegar hún mótar lagalega bindandi alþjóðlega gerninga. ESB vill frekar „ákvæði“ í stað skuldbindinga og nýtur stuðnings Bandaríkjanna, Brasilíu og Chile. Perú leggur til að notað verði orðalag Minamata sáttmálans um kvikasilfur, sem „gæti innihaldið lagalega bindandi og ó-lagalega bindandi ákvæði“. Fékk stuðning meirihluta landa. Þrátt fyrir að aðildarríkin hafi náð víðtæku samkomulagi um meginregluna um að nýi sáttmálinn eigi að vera lagalega bindandi og ó-bindandi, er hvernig eigi að skipuleggja hina ýmsu aðferðafræði í raun önnur áhersla í komandi samningaviðræðum.
3
Ákvörðun um gildissvið plastsamningsins
Að því er varðar tilgang og umfang nýja plastsáttmálans, mæltu Bandalag lítilla eyríkja og Afríkuhópsins, með stuðningi Evrópusambandsins, til þess að milliríkjasamninganefndin þróaði „Plastmengun, þar með talið í sjávarumhverfinu“. Samþykkt að vinnuhópnum, milliríkjasamninganefndin mun þróa "um plastmengun, þ.mt sjávarumhverfi" plastmengunar lagalega bindandi alþjóðlegum gerningi, þar á meðal bindandi og frjálsum aðferðum, á sama tíma, með hliðsjón af meginreglu Rio yfirlýsingarinnar mun vera á grundvelli alls lífsferils myndun aðferð leysa vandamál plast.
niðurstöðu
Fimmti fundur umhverfisráðstefnu Sameinuðu þjóðanna í gegnum ályktunina um stofnun INC er söguleg, er einnig hvetjandi, fyrirsjáanlegur er lagalega bindandi marghliða umhverfissáttmáli mun rætast í náinni framtíð, hann felur í sér vitsmunalegar framfarir á undanförnum árum og sókn mismunandi alþjóðlegra stofnana og landa. Hnattræn plaststjórn er að ganga í gegnum smám saman umbótaferli frá hugmynda- og stefnutillögu til tillögu um framkvæmd aðgerða og síðan til sérstaks samnings, sem einnig táknar sameiginlega sýn um alþjóðlega samvinnustjórn og leit og væntingar um „í átt að mengun-frjálsri plánetu“.
Auðvitað, í þessu ferli, vonum við líka að nýi plastsáttmálinn „haldi trú sinni upprunalegu von sinni“ og einblíni á plastvandamálin sem tilgreind eru í -1 ályktun UNEA um sjávarsorp og örplast og síðari ályktanir hennar, til að stuðla að lausn alþjóðlegra umhverfisvandamála. Nýja samþykktin ætti einnig að forðast að afvegaleiða alþjóðasamfélagið með því að ræna því undir formerkjum „almenningsálitsins“, einblína á efnahags- og þróunarmál og koma á nýjum „viðskiptahindrunum“ og „tæknilegum hindrunum“. Nýja sáttmálinn ætti einnig að nýta til fulls gildandi alþjóðlega marghliða umhverfissamninga og taka margþætta nálgun til að taka á málefnum sjávarsorps og örplasts á áhrifaríkan hátt.
